Su libru ki at scritu Màriu Uda, sinniesu, si merescit de essi liju siat po su ki còntat, ca est unu contu de cosa ki de atra manera no eus ai podi sciri, e siat po cumenti du còntat, est a nai in d-una manera sempri crara e a bortas spassiosa puru.

Esti su contu de su traballu suu de justinu, de su cumentzu a s’acabu, e fuèddat de sa sperièntzia sua e totu, e si cumprendit illuegus ca est stètiu unu traballadori ki at pigau su traballu suu in su sèriu. Po issu, a pigai custu traballu in su sèriu at bòfiu nai a si preguntai sempri cali interessu tocat a difendi e poita e cali fessit sa manera prus bona po du difendi. Prima de totu parit ki si bollat fai cumprendi ca su justinu mellus est su ki est bonu a ponni is personis de acòrdiu, su ki est bonu a arresorvi una kistioni fendi sunfriri su prus pagu ki fetzat, e no su ki di praxit a aparri ken’‘e piedadi o mancai a pitzus de sa Lei e totu.

Po custas ideas, ki no funti suas sceti, a intr’‘e sa Polima no at tentu una vida fàtzili, si du còntat issu e totu, mancai ki inveças po custu cumportamentu suu, in donnya logu ki traballat, fessit apretziau de sa genti e medas bortas fetzessit apretziai a totu sa Polima puru.

Sa primu arrexoni po ki Màriu Uda at scritu custu libru est stètia sa morti de su jugi Lombardini, ca fiant amigus meda e unus cant’‘e traballus dus anti fatus impari, perou no si còntat de is arpimentus sceti, ca una parti manna de su libru esti siat po su traballu de donnya di’ in sa provinça ‘e Nùgoro, e siat po su traballu ki at fatu in su grèmiu natzionali de is justinus demogràticus, jai de sa fundadura, cun totu su ki nd’est bènniu.

Po su ki spètat a su traballu de donnya di’ in sa provinça ‘e Nùgoro, custa forsis est sa parti prus spassiosa, ca est prena de contixeddus ki ponint a craru su naturali de is personis e s’abilesa (o sa tontesa) insoru, perou no est custu sceti, ca s’amòstat puru ki medas bortas sa sotziedadi tzivili tenit jai is ainas suas po arresorvi medas kistionis, ki a sa lei ofitziali d’iat a tocai a arrespetai, ca unus cant’‘e maneras de su Connotu tòrrant a ponni in paxi sa genti acetotu o de prus puru de sa Lei, e a du nai est Màriu Uda e totu.

Po su ki spètat a su traballu suu in s’assòtziu de is justinus demogràticus, issu at traballau po amellorai is cosas de a intrus, po fai acostai sa Polima prus acanta a sa genti, ponendisi’ impari a is ki da pensanta cumenti a issu in totu s’Itàlia. Si còntat ca est stètia una batalla cumbàtia di’ a pustis de di’, no po arrenesci a fai custu o cudd’atru acorramentu sceti, ma po aporegai sa dinnidadi puru, ca in cosas diaici, nàrat, is ki d’iant ai dèpiu ajudai di nci furriant is palas. A s’acabu calancuna batalla d’at pèdria e calancun’atra d’at binta, su ki abàrrat comuncas esti su testimonju de unu traballu fatu cun abilesa, connoscèntzia, passièntzia e apegu. 

Amos Cardia

Se vuoi leggere gli altri "Libros in sardos"...